Ne zaman öleceğini bilmez insan. Belki yarın belki 5 sene sonra. Ama insan bunu hiç düşünmeden sanki ölümsüz gibi hayat yaşar her gün ölüm haberlerini, cenaze araçlarını, ambulansları gördüğü halde onlardan ders almaz. Sanki hayat koşulları ile yaşamak kendi elinde olan bir şey gibi çevresindeki insanları, hayvanları ve bitkileri hiç düşünmeden kalp kırar gibi onları yok etmek ister. Kıskançlık, kin, nefret, düşmanlık gibi duyguları onlara karşı besler. Oysa insanlara karşı yaptığı bu davranışlar kendi başına geldiğinde, sanki o hiç bir şey yapmamış gibi bir suçlayıcı arar durur. Oysa bir düşünse, bir hatırlasa da bilse ki bunların hepsinin suçu kendisi. İşte insan böyle kendine zulüm eder.

Bir Cevap Yazın